مسلح کردن خاک

واژه خاک مسلح به مسلح کردن خاک به وسیله عناصر کششی نظیر میلگرد، تسمه فولادی و یا ژئوتکستایل اطلاق می‌شود. این روش براساس عملکرد مصالح داخل بتن مسلح در حدود ۳۰ سال پیش ابداع شد و در اجرای بسیاری از سازه‌ها نظیر دیوار حایل، دیوارهای ساحلی، تونلها و دیوارهای پشت پایه کناری پلها (کوله‌ها) مورد استفاده قرار گرفت.

مسلح کردن خاک از آن جهت سودمند است که به علت اصطکاک موجود در سطح تماس خاک و مصالح مسلح کننده، مقاومت کششی و مقاومت برشی خاک افزایش می یابد.

اجزاء اصلی این حایلهای انعطاف‌پذیر را می‌توان مرکب از سه بخش مجزا دانست:

۱ـ خاکریز: که جز در موارد خاص، خاک دانه‌ای به کار می‌رود.

۲ـ المانهای مسلح کننده: که در قدیم میلگرد و امروزه اغلب تسمه‌های پلیمری می‌باشند.

۳ـ صفحات نما: پوشش وجه جلو که پوسته نامیده می‌شود وظاهر بیرونی دیوار را نشان می دهد.

دیوارهای خاک مسلح بسیار اهمیت دارد، به این منظور المانهای مسلح کننده اغلب از جنس تسمه‌های پلیمری انتخاب می شود. تسمه‌های پلیمری از نوع ژئوگرید یا ژئوتکستایل می‌باشند.ژئوگرید و ژئوتکستایلها از الیاف مصنوعی به دست آمده که از مشتقات نفت ساخته شده و به صورت بافته شده یا بافته نشده بکار می‌روند.